Bir zamanlar domates gerçekten domates gibi kokardı. Salatalığın suyu başka olurdu, çileğin tadı hafızada kalırdı. İnsanlar yediği meyve ve sebzeden sadece karnını doyurmaz, gerçekten beslendiğini hissederdi. Bugün ise pek çok kişi aynı şeyi söylüyor: “Eskisi gibi tat yok.”

Bu söz ilk bakışta sadece bir özlem gibi durabilir. Ama aslında bu cümlenin arkasında daha derin bir kırılma var. Çünkü toprağın yorulduğu yerde sadece ürün azalmaz; tat da değişir, denge de bozulur, güven de sarsılır. FAO, toprak bozulmasını toprağın işlevlerini ve ekosisteme sunduğu faydaları azaltan bir süreç olarak tanımlıyor; gıda kalitesi ve üretim gücü de bundan payını alıyor.